Aan alle mee-reizigers....
Alle lieve mensen die reacties hebben geplaatst op onze blog en die met ons zijn meegereisd tot nu toe.. willen we van harte bedanken. Het is goed dat we op jullie steun kunnen rekenen terwijl wij hier in het verre Spanje moederziel alleen van de zon aan het genieten zijn. Spontaan springen me nu de tranen in de ogen (maar dan wel van het lachen). Alle gekheid op een stokje... we vinden het ontzettend leuk om jullie leuke reacties hier te kunnen lezen. Van een eventuele verhuizing houden we jullie ook nog op de hoogte. Voorlopig proberen we in het vertrouwde appartement te blijven maar dan wel tegen een gereduceerde prijs. We zien het wel.
Arie.. van harte bedankt voor de internet-tip!
Agnes.. Hupie heeft de videocamera bij zich en zodra die zich verveelt stuur ik hem er de straat mee op om iets te maken voor de senioren in Nuth.
Tot een volgende keer.....
Steile haren, geharste wenkbrauwen en een verhuizing?…………
Tja... het leven gaat gewoon verder... en de haren groeien hier net zo hard als in Nederland dus was een bezoekje aan de kapper geen overbodige luxe. Samen... naast elkaar in de stoel is óók een leuke ervaring! Hupie werd door de ene donkerharige kapster onder handen genomen en ik door een andere. Na afloop werd Huub nog getrakteerd op een harsbeurt van zijn wenkbrauwen en oren..... ik moest alles vertalen...zoals:... doet het geen pijn...? Nee hoor.. riep ik voordat Huub de kans had om te antwoorden. Weet Huub ook eens wat al die vrouwen moeten ondergaan om er acceptabel uit te blijven zien! We zijn nu in ieder geval weer een kwartje meer waard..of niet soms?
Gisterenmiddag zijn we naar een super-grote Carrefour gegaan in Castellón. Nou ja.. daar zou ik wel een hele dag om kunnen krijgen. Alleen al op de afdeling vers vlees en kaas. Fenomenaal! Het water liep me in de mond. We gaan er nog een keer naar terug als het weer niet zo goed is. Vlakbij ligt ook nog een Lidl en een Aldi. Wat wil een mens nog meer?
Vanmorgen heb ik een heel stuk met Ghita gelopen en kwam een Duitse mevrouw tegen die hier permanent woont. Ik heb haar gevraagd of zij geen appartementen te huur weet. Op dit moment wordt er een nieuwe weg aangelegd pal langs ons huidig appartement. Dat is natuurlijk iets minder en de werkzaamheden zouden (volgens Spaanse begrippen) één jaar duren... dus reken maar op 2 jaar.
Zij wist één appartement te huur voor nagenoeg dezelfde prijs... wel groter dan ons huidig appartement... óók met uitzicht op zee en een groot balkon....met goede bedden... en een afgesloten parkeerplaats. Reden genoeg dus om daar eens naar te gaan kijken. We houden jullie op de hoogte.
Spannend hoor!
Tot de volgende keer........
STELLA
Wie had dát nou gedacht.....Op 52-jarige leeftijd kregenwe er een petekind bij..... Stella... en dan ook nog van Spaanse afkomst! Geweldig! Ze woont met haar ouders in Valencia en we zijn er heel vaak op bezoek geweest. Vorig jaar besloten we voor langere tijd meerdere maanden per jaar hier naar toe te komen en dat bevalt prima. Vandaag hebben we Fien naar het vliegveld in Valencia gebracht ... haar vakantie zat erop....endaarna zijn we uiteraard op bezoek geweest naar Stella! Dát was me wel een avontuur zeg! Zij hebben een heel erg mooie kat... (het merk ben ik even vergeten).....onze Ghita heeft het niet zo op met katten dus dat was blazen van de ene kant en heel hard janken van de andere kant,. Nogal een avontuur dus....en dan druk ik me wel heel erg zacht uit. Maar... we hebben het overleefd. Zowel peetouders, petekind.... ouders.... kat en hond! Vanavond gaan we lekker slapen... uitrusten.... en dan morgen weer opnieuw genieten van een mooie zonnige dag... althans... dat is wel het vooruitzicht....
Geniet nog van de winter....
groetjes
Huub... Irma en Ghita!
De natuur....Fientje.... en Irma.
Wát een titel he? Alhoewel...
We hebben het nog steeds naar onze zin. Alleen is het einde van het verblijf van Fien al bijna aangebroken. Morgen gaat ze weer naar Nederland... móet ze wel want volgende week gaat Madam alweer naar Oostenrijk. En gelijk heeft ze!.... dat ze er maar van geniet!
Wij hebben de afgelopen dagen vreselijk mooi weer gehad. Strak blauwe lucht dushelemaal niks te klagen. Minpuntje was gisteren en vandaag:,,,, Regen. Helaas waren Fien en ik dus genoodzaakt om niet van de natuur te genieten maar moesten we welgaanshoppen! We hebben om 8 uur detrein genomen en zijn de hele dag naar Valencia gegaan. Eerst naar de kathedraal en daarna naar de écht mooiewinkels....! Niet echt een straf...dus!
Hupie is thuis gebleven want ook hier doet de natuur wat hij wil en Hupie heeft dus een flinke verkoudheid te pakken. What else is new?
Op dit moment zitten we ook nog eens noodgedwongen in ons nabij gelegen perfecte restaurantjeachter een heerlijke maaltijd en een glas rode wijn.
We blijven dus gewoon verder genieten... weer of geen weer...!
Volgende keer weer wat meer vanuit Benicassim......
groetjes
Irma.... Huub en Fientje.......
Paelladag… aankomst Fien….en de liefde…..
Paelladag... aankomst Fien....en de liefde.....
Nou.. wát een diversiteit! We beginnen met de paella-dag. Ongeveer 1000 plekken in de hoofdstraten van Benicasim worden gereed gemaakt voor het maken van een paella op houtvuur! Een dag van tevoren worden er zo'n 1000 hoopjes zand neergelegd. Daarop wordt brandhout gelegd. Iedere deelnemer krijgt één liter olijfolie en een kilo rijst en men brengt voor de rest zijn eigen ingrediënten mee voor in de paellapan maar ook drank en verder zorgt men ook voor tafels, stoelen, etc Alles wordt van thuis uit meegenomen en als ik een ruwe schatting moet maken zijn er per paella-plaats toch wel zo 30 personen...familieleden en vrienden aanwezig die mee doen. Dat houdt dan in dat er zo'n 30 duizend personen op de hoofdstraten aanwezig zijn die genieten van elkaar en van het heerlijke eten. Er is maar één nadeel en dat is dat als je als toerist daar staat te kijken dat je dan wel een heel goede trek krijgt...Verder kun je bij thuiskomst gelijk je kleren in de was doen. Je stinkt namelijk als een otter naar de rook. Maar wat heeft dit een charme zeg! (Overigens zijn dit nog steeds de feesten van San Antoni!)
Fien....is aangekomen fantastisch! Het weer is in ieder geval bij aankomst geweldig en Ghita hebben we al dagen van tevoren verteld over tante Fien die gaat komen...! Wat was ze weer enthousiast.... Ghita...maar Fien ook hoor! Ze was keurig op tijd geland. Het was haar verjaardag en we zijn heerlijk uit gaan eten bij de plaatselijke Chinees. Ik kon het natuurlijk niet nalaten om ook even te zeggen dat Fien jarig was en dat heeft zich geloond in de vorm van een fles champagne die Fien aangeboden kreeg van meneer de Chinees!. Met een lekker gevoel in het hoofd zijn we naar huis terug gekomen en hebben in de zon nog lekker na-genoten.
Vandaag zijn we heerlijk gaan wandelen langs het strand van Oropesa... samen met Fien... en daar heb ik de laatste foto weten vast te leggen waaruit blijkt dat de liefde tussen Hupie en Fientje nog steeds bloeit! Voor verdere vragen kunnen jullie naderhand altijd bij mij persoonlijk terecht.
Voor de verdere rest is alles perfekt hier.... Morgen gaan we shoppen..... en dan zien we daarna wel weer verder....
De groetjes van ....Hupie 't Irm en 't Fientje!
Oropesa del Mar
Oropesa del Mar en onze zuiderburen.....
Oropesa del Mar... niet ver hier vandaan is een mooie dorpje aan zee. Zeker zo mooi als Benicassim alleen zijn er bijna geen winkeltjes. Niet zo erg...want Fien komt binnenkort en dan haal ik de schade met haar wel in... in Valencia of in Castellón (of beide natuurlijk).
Het dorpje Oropesa del Mar heeft een paar heel mooie pleintjes met mozaïek-werk van Spaanse tegeltjes. Ghita heeft zich er ook geamuseerd en vindt de buggy onderhand al de gewoonste zaak van de wereld. Ik denk dat.. als we na 3 maanden thuis komen.. dat ze iedere keer als wij het huis uit gaan denkt mee te kunnen gaan.
In Oropesa hebben we een lekkere kop cappuccino gedronken en op het terrasje zaten nog een aantal mensen... 4 van hen waren onze zuiderburen. Twee oudere Belgische echtparen. Zij verwachtten natuurlijk niet dat wij ook Nederlands spraken....en hun onderwerp was:
Hoe lang gaat meneer naar het toilet ... en hoe lang doet mevrouw erover... en daarna werd beleefd aan hun vrienden gevraagd hoe lang zij erover deden. Op een gegeven moment móesten we wel lachen.. en hun reacie was...: 'Het schaamrood begint nu toch bij ons naar boven te komen'. We hebben er met z'n allen nog hartelijk om gelachen en zo zie je maar weer. Je bent met de Nederlandse taal nergens écht veilig! Ik wist overigens niet dat we er zó Spaans uit zien. Komt natuurlijk ook door Ghita en de buggy zoiets verwacht je niet van vakantie-gangers.
Morgen is de Paella-dag en zaterdag gaan we Fien ophalen van de luchthaven.
Dan volgen er weer meer verhalen!
Tot dan!
Huub en Irma
San Antoni
San Antoni,
Sint Antonius... de patroonheilige van Benicassim. Die wordt hier behoorlijk geëerd!.... één hele week lang! Gisteravond om 10 uur was er een optocht met allemaal mensen in klederdracht en die namen op hun beurt honden... poezen. .geiten.. kanaries.... pony's eenden.... cavia's.... paarden etc. etc...mee!. Alles liep mee in de optocht. Het is natuurlijk wel dé heilige van de dieren! Alle huisdieren werden gezegend. Ghita moest dus ook mee. In de buggy! Ik viel me wel een slag op tussen al die mensen in klederdracht mét buggy! Ghita vindt de buggy onderhand fantastisch! Ze moet wél moe zijn... maar áls ze eenmaal moe is nou dan vindt ze het gewéldig! En ze krijgt me er een aandacht mee!
Toen ik op de optocht stond te wachten kwam er een vrouwtje naast me staan met een boxer...Ze dacht natuurlijk dat er in de buggy een baby zat...! Ze schrok zich helemaal rot toen er een luid geblaf vanuit de buggy kwam...want Ghita had die boxer natuurlijk wel gezien! We hebben wél nog behoorlijk gelachen om het voorval!
Hoe Huub het voor elkaar heeft gekregen weet ik niet.... maar hij stond dus wél op het podium naast pastoor met zijn camera! Ze moeten hebben gedacht dat hij van de Spaanse televisie was! Enfin... de details en verdere verhalen hierover volgen nog wel....
Groetjes vanuit een (nog steeds) zeer zonnig Benicassim!
Huub...Irma.... en Ghita!
Tomaten ... de buggy en internet.
Tomaten...de buggy en internet.
Tomaten... 1 kilo voor 1 euro.... En wát een joekels! Qua smaak ook veel beter dan bij ons!.... Dus...Fien... je kunt de koffers alvast pakken want de tomaten wachten op je!
Wat is het leven hier toch anders dan bij ons...! Vanmorgen lekker ontbeten en daarna een héél eind gaan wandelen met Ghita. Na een aantal kilometers werd ze moe en dan is die buggy toch een uitkomst zeg! Geweldig! Nu zit ik lekker op het balcon.. de deuren staan wagenwijd open zodat de warmte lekker naar binnen kan. Ruwe schatting is het toch wel zo'n 25 graden beschut in de zon.
Internet thuis kunnen we vergeten. We hebben de 'sleutel' gekregen van de huisbaas maar het bereik is onvoldoende... dat houdt dus in dat we 's avonds naar het wifi-cafeetje moeten gaan waar we dan onze post kunnen ophalen en verzenden. Maar... dat mag de pret niet drukken. Eigenlijk missen we dat internet voor geen meter... en diegene die ons perse wil spreken... we hebben de handy altijd aan staan en bij ons... dus wat wil je nog meer?
Mensen...we proberen wat van die zon jullie kant uit te duwen...maar of dat lukt?
Tot een volgende keer....
Groetjes van Huub... Irma en Ghita!