San Antoni

San Antonifeesten….

Het zit er weerop. De San Antonifeesten. HET grote feest van Benicassim. Het is de patroons-heilige van Benicassim en daarom wordt er GROOTS uitgepakt. Het terrein naast de markt werd de afgelopen week al omgetoverd tot kermis-terrein. Net als bij ons in Nederland één groot lawaaierig geheel. Heb de mensen die langs het terrein wonen niet echt benijd de afgelopen 10 dagen!

San Antoni.. de heilige van de dieren. Tijdens het openingsfeest op zaterdag was er een optocht van dieren door de straten. Mensen nemen hun huisdieren mee, van honden tot katten en van cavia’s tot fretten, maar ook geiten en koeien en huisvarkentjes doen aan die optocht mee. Ze worden allemaal gezegend door pastoor! De stoet bestaat voor het grootste gedeelte uit mensen in klederdracht, baby’s, kinderen, ouderen iedereen loopt in zeer kostbare klederdracht. Echt heel erg indrukwekkend. Voor de kerk staan een paar paarden die helemaal zijn uitgedost. Na afloop van een kleine toespraak volgt de kreet VIVA SAN ANTONI…. En dan roept de hele menigte 3 x VIVA…VIVA…VIVA !! En dan begint de optocht. Men gaat 3 rondjes om de kerk, LETTERLIJK de eerste straat links, de eerste straat links en dan weer de eerste straat links…en je komt weer bij de kerk uit en dat gaat zo 3 x rond! Paarden (knollen) worden opgedreven en rennen door de straten heen en weer. Een heel gedender! Karren worden voortgetrokken door tractors. Op de karren worden taferelen uitgebeeld van het platteland. Over traditie gesproken. Echt heel erg de moeite waard!

De dag erna, de naamdag van Antoni wordt iedereen wakker gemaakt door vuurwerk. Al zou je het willen met oordoppen enz. het zal je niet lukken om verder te slapen. KANONSLAGEN, achter elkaar, wel een uur lang zijn te horen, en dan gaat het feest weer verder. Aan de kerkmuur is een afbeelding van Santa Agueda te zien(die doet ook mee met de feesten) . Vrouwen en kinderen in klederdracht komen met bloemen naar de kerk en die worden vóór de afbeelding van Santa Agueda opgehangen aan de muur. Het is eigenlijk hetzelfde tafereel als de “Fallas van Valencia”, maar dan natuurlijk heel wat kleinschaliger. Direct na deze ceremonie volgt een knetterend vuurwerk. Tja, de schade van oud en nieuw die hier niet met vuurwerk verloopt moet toch worden ingehaald!

Het feest gaat verder met processies, dansvoorstellingen, concerten, een gratis lunch voor de hele gemeenschap van Benicassim (toeristen incluis!), kaartwedstrijden, hengelwedstrijden, kantklossen fototentoonstellingen enz. Dan is er het hoogtepunt, de paella-feesten. ’s Morgens wordt iedereen weer het bed uit getrommeld door kanonslagen (Stel je voor dat zich iemand zou verslapen!). Door de hele hoofdstraat liggen stapels zand met daarop hout en een standaard waar later de paellapannen op worden geplaatst. Meer dan DUIZEND pannen sieren de hoofdstraten van Benicassim. Je kunt je wel voorstellen hoe het zicht is in de straten en hoe gezond de lucht wel is als al die vuren worden aangestoken. Families komen bijeen, tafels staan op de straten en er heerst een feestelijke sfeer. We hebben deze taferelen al aan aantal keren meegemaakt en hebben besloten om dit jaar onze longen te besparen. De foto’s die we daarvan plaatsen zijn door de leden van de “zuipschuitjes” gemaakt.

Vandaag (zondag) is de laatste dag. Hengelwedstrijden, strandvolleybal, er is weer een vee-show en een “calves encierra”. Stiertjes plagen. Naast de kermis staat een soort arena. De arena rondom is afgebakend met dikke stalen buizen. Jonge stieren worden een voor een in de arena losgelaten. Er staan een paar kleine podia in de arena die als vlucht mogelijkheid dienen voor als het stiertje te dichtbij komt. Vooral jonge kerels wringen zich tussen de stalen spijlen door en gaan de jonge stier uitdagen. Die rent van de ene naar de andere plaats om een van die “gasten” te pakken te krijgen. Soms komen de horens van zo’n stier toch wel erg dichtbij maar die jongelui wringen zich met alle gemak weer een plek naar de veiligheid en laten de stier dan achter het hekwerk verslagen achter! Ik ga er maar van uit dat alle jonge dieren graag spelen en denk dat dat dan ook het geval is met die stiertjes en zie het dan maar niet als een dierenmishandeling. Alles is beter dan het stierenvechten waarbij de stier het loodje moet leggen. Te vreselijk voor woorden!

Het feest wordt afgelsoten met….jawel…..siervuurwerk!! En dan gaan we weer over tot de orde van de normale dag (alhoewel…wat heet normaal?) We gaan weer braaf naar de acquagym. Aansluitend weer een eindje lopen over de boulevard enz. We zijn alweer bijna 3 maanden hier! De tijd VLIEGT! Over dikke 2 maanden begint óns normale leven weer, maar daar wil ik nog even niet aan denken!

Deze week hebben wij gehoord dat onze vrienden en overburen Ahmed en Laura een weekje vakantie cadeau hebben gekregen van hun zoon en schoondochter. En raadt eens waar zij hen naar toe sturen? Juist, naar Benicassim! Ahmed en Laura zijn al een poosje van plan om hier eens de boel eens te komen inspecteren en nu hebben de zoon en schoondochter voor hen de knoop doorgehakt. Op 11 februari komen ze tot de 18^e. Ze hebben hier een hotel in de buurt genomen, Voramar. Een heel mooi hotel dat direct aan het strand ligt. Als ze naar ons willen komen kunnen ze over de boulevard lopen en zo alle schitterende villa’s onderweg bewonderen.

Ahmed en Laura…..Hasta luego!!!

Kerst, Nieuwjaar en DrieKoningen.

Kerst, Oud en Nieuw en Driekoningen.

Gelukkig Nieuwjaar iedereen!!!

Het zit er alweer op! De feestdagen zijn voorbij en de boel is alweer afgebroken. Dat klinkt als een heel karwei maar we waren er in een mum van tijd mee klaar. Thuis in Nederland duurt het opbouwen met ons tweetjes drie dagen en het afbreken niet veel minder. Hier wordt een kerstboom van 25 cm. in de doos gedaan, een ander houten boompje van net zo’n grootte in weer en ander doosje en dan resteren nog een paar dennenappeltjes en wat kleine kerstballetjes, een paar kleedjes en een Merry Christmas lampje. En…KLAAR IS KEES!!

Het was wel een heerlijke tijd. Met kerst zijn we in de kantine van de plaatselijke camping gaan eten, omdat we ervan uit waren gegaan dat restaurants zouden zijn gesloten. Op het laatste moment kwamen we erachter dat de restaurants open waren maar we hebben tóch besloten naar de camping te gaan waar we de boel eens flink op stelten hebben gezet. Geweldig veel plezier gehad! Voor iemand die normaal gesproken met de kerst dagen achtereen in de keuken staat was dit eens een welkome afwisseling! Ze hebben wél geweten dat we er zijn geweest. Overigens vlak buiten de campingpoort weten ze het ook nog! Komt een mevrouw met een grote schaal lekkernijen de straat over gestoken en wij strekken onze armen uit zo van…”dat had je nu niet moeten doen”! Die mevrouw haalt meteen het papier van de schaal af en stond erop dat we toe tastten. Nou ja…. Enig gebaar!

Oud en Nieuw hebben we bij ons thuis gevierd met de “Zuipschuitjes”. Het Hollandse clubje van Benicassim. Het vieren van mijn verjaardag hebben we er gelijk maar bij gedaan. Ik had tapas gemaakt… lekker de hele avond een hapje hier en een hapje daar. Veel plezier gehad. De Hollandse oliebol ontbrak ook niet op tafel! Mijntje had op 30 december oliebollen meegenomen vanuit Nederland en Thea had heerlijke zelfgebakken oliebollen meegenomen. Mmmm. Normaal gesproken spant Spanje toch wel de kroon vwb vuurwerkknallen (denk aan de Fallas…oorverdovend) behalve met oud en nieuw! Geen knalletje gehoord! Twee vuurpijlen boven Castellón gezien . Heerlijke rust voor de oren!

Driekoningen is hier hét grote feest. Wat bij ons met Sinterklaas en Kerst wordt gevierd doen ze hier met Driekoningen. ’s Middags op 5 januari heeft de plaatselijke politie het weer razend druk. De hoofdstraat moet worden afgesloten en de auto’s die er geparkeerd staan moeten weg voordat de optocht begint. Vanaf 3 uur moet iedereen weg zijn. Maar dan zitten natuurlijk alle autobezitters aan tafel in de restaurants. (Lunchtijd is hier tussen 2 en 4 uur ‘s middags) Meneer de politieagent gaat naar binnen en vraagt om de auto’s weg te zetten. Er wordt dan druk heen en weer geconverseerd en men probeert meneer de agent erop te wijzen dat ze nog niet klaar zijn met eten. Hij moet maar ff wachten. Hoe anders gaat dit toch in zijn werk als bij ons! Je mag als agent zijnde dan wel gezag hebben maar uitoefenen? Nee, dat is een heel ander verhaal. Dat dóe je gewoon niet! Degene die té lang blijft tafelen staat een takelwagen te wachten. Dat is dan het enige dat werkt. De takelwagen komt bij de desbetreffende auto en binnen een mum van tijd zit de eigenaar achter het stuur en rijdt zelf de auto weg. Wát boete?...Niks boete!

De optocht van Driekoningen bestaat uit 4 “praal”wagens… (hihi). En op de laatste wagen zitten de 3 koningen. Het hele dorp loopt uit. Iedereen is op de been.

De laatste cadeaus worden nog gauw gekocht bij de plaatselijke juwelier of parfumzaak. En ná de optocht is er….jawel…..vuurwerk!!

Verder heeft iedereen een Rosco de Reyes gekocht , een soort zoet brood met geconfijte vruchtjes en een soort vanille/room vulling waarin een boon is verstopt of een verrassing. Ook een goudkleurige papieren kroon zit in de verpakking van de Rosco. Degene die de boon of verrassing in het brood vindt is de Koning van de dag en heeft het hele jaar door heel veel geluk. Alie was de gelukkige!!! Welnu.. na dit feest hebben we zegge en schrijven 10 dagen rust want dan beginnen de St.Atonifeesten alweer. Ik zou bijna zeggen… Spanje kent alleen maar feestdagen, geen normale werkdagen! Daar lijkt het inmiddels wel op!

Hoe dan ook…dit was het weer voorlopig! Ik ben op 2 januari weer een jaartje ouder geworden. Moet eerlijk zeggen dat hoe ouder ik word hoe onmogelijker ik het vind…. En daar bedoel ik dan mee… het kupke en het liejfke….. het past voor geen meter meer bij elkaar. Voor degene die de Limburgse taal niet zo machtig is: Mijn hersenpan en mijn lijf…. dát past voor geen meter meer bij elkaar! Voel me nog steeds een X-aantal jaren jonger in mijn hoofd dan in mijn lijf…

Tot een volgende keer!

Geen leven zonder dood......

Geen leven zonder dood....rare titel misschien, maar als je erover nadenkt klopt het natuurlijk wel! Je kan alleen doodgaan als je hebt geleefd en leven kun je niet zonder dood te gaan.Het gezegde Carpe Diem gebruiken we daarom wel vaak. Maak het meeste van ieder dag en geniet!!!!!

De kersttijd komt eraan, de mooiste tijd van het jaar. Ik moet wel hel eerlijk toegeven dat ik wel nog moet wennen aan de temparaturen hier.Het gevoel van kerst is wat dát aan gaat toch wel ver te zoeken.Gisteren nog speelde een kindje in de zee. Ik heb er toch wel even naar staan kijken want ik vond het toch een klein beetje onverantwoord. De temperaturen mogen dan wel heerlijk zijn ..ik denk dat het zeewatertoch echt te koud was om in te spelen. Maar ja...het was niet mijn kind!

Zondag was er een kerstmarkt in het dorp. De hele hoofdstraat werd afgezet.Dat zijn dan ook gelijk zo'n beetje de enige taken van de plaatselijke politie, het afzetten van straten.Ik dacht dus nog...Benicassim gaat gróóts uitpakken, de hele hoofdstraat werd afgezet.....maar er waren slechts 6 kraampjes, een springkussen voor de kinderen en that's it! Het werd allemaal georganiseerd voor het goede doel. Onze dierenarts deed ook mee. Hij was frietjes aan het bakken. Ik ben dus gelijk op hem afgestapt en gevraagd hoe hij zijn nieuwe functie vond. Hihi.....

Verder hebben we het zó druk met het sporten en het lange wandelen met onze Ghita dat we amper aan wat anders toekomen. Gisteren hebben we (zoals iedere dag) een lange wandeling gemaakt en deze keer zijn we naar de begraafplaats van Benicassim gegaan. Zo anders dan bij ons thuis, Op elkaar gestapeld met kunstbloemen voor de nis. Zó worden hier de meeste mensen "begraven". Er zijn een paar families bij die wat meer te makken hebben. Eentje heeft een hele grafkelder op het kerkhof,...een joekel !!!....weer een ander kon het zich permitteren om een familiegraf aan te schaffen maar verreweg de meesten liggen in nissen naast en boven elkaar. Het is zelfs mogelijk om bij leven al een plekje te resereren. Foto volgt zsm. Resteert de vraag wie het heeft gereserveerd....degene die er wil gaan liggen of de overblijvers? Ohjee.......

Hoe dan ook..daar komt de titel van dit verhaaltje vandaan. Met Kerst vieren we de geboorte van Jezus en met het bezoek aan de begraafplaats kom je weer aan het andere eind van het leven.

Iedereen die ons reismee (leefmee) verhaal volgt wensen we een heel mooi kerstfeest en een geweldig 2016 ingoede gezondheid en heel veel goeds!!!

Liefs van ons drietjes!

Irma, Huub en Ghita!!

Tijd te kort!!!!

Na een vervelende periode, waarbij we hier in Benicassim op 13 november toch nog vrij onverwacht werden geconfronteerd met het overlijden van mijn broer, hebben we de draad van het leven weer opgepakt. Rust zacht Hein!

De titel zegt het al…we komen tijd te kort. Echt waar! We komen hier tijd te kort! Sinds vorige week zijn wij lid geworden van de plaatselijke sportvereniging, zo zou ik het dan maar willen noemen. Je registreert je in het zwembad en hebt dan de keuze óf je kiest alleen voor het zwemmen, of je kiest voor een abonnement waar je toegang hebt tot alles. Het is het laatste geworden! Voor nog geen 38 euro per maand per persoon mogen we aan alles deelnemen. Het schema voor ons ziet er vooralsnog als volgt uit: Maandagmorgen beiden naar de acquagym, (ik ben er vanaf de eerste les aan verslingerd!) dinsdagmorgen gaat Huub naar de yoga, woensdag gaan we weer beiden naar de acquagym, donderdag gaat Huub weer naar de yoga, en vrijdag gaat Huub baantjes zwemmen en ik ga naar Zumbaaaaaa……..samen met Alie en Thea! Heerlijk! Verder kunnen we gebruik maken van de fitness ruimtes, er worden pilates-lessen gegeven, steps, bodypump, teveel om op te noemen.. en er is een bubbelbad (HEERLIJK!!!!) en een sauna. Ik vraag me iedere keer weer af….waarom is er nu niet zoiets mogelijk in ons land? Waarom moet er in ons land bij een dergelijk abonnement het viervoudige worden betaald? Als we straks naar huis gaan dan nemen we onze entreekaart gewoon mee en als we weer terug komen in ons tweede vaderland dan hoeven we alleen maar weer te betalen en de poortjes gaan weer vanzelf open. Niks opnieuw inschrijven en inschrijfgeld betalen. Dat is alleen maar geldklopperij! We zijn er reuze blij mee! Heel leuk!

En nu komt kerst er weer aan. Onze engelen vervelen zich sinds 2 jaar helemaal dood! 2 jaren achtereen radiostilte op zolder is voor hen wel erg veel. Voor ons eigenlijk ook wel. Die sfeer is het enige wat we missen rondom kerst. Maar ja… een mens moet kiezen tussen slecht weer en een mooie kerstsfeer of mooi weer en een ietwat soberdere kerst. We hebben een groene tak gescoord op straat met allemaal dennenappeltjes, kaarsjes aan, wat kerstverlichting opgehangen en een kerst- tafelkleed gekocht. Die sfeer komt er toch wel. We voelen ons hier meer dan thuis en dat is ook al heel belangrijk. Een ding wat ik absoluut niet mis zijn die oorverdovende bommen die ze bij ons thuis al sinds oktober afsteken. Werkelijk afschuwelijk. Daar hebben we hier gelukkig totaal geen last van. Dat leeft wel lekker rustig.

Met Ghita gaat het ook wel goed. Ze is wel een echte “pensionada” geworden…dat wel. Maar ze heeft er nog plezier in en dat is het belangrijkste. Zij heeft vakantie en wij mochten mee om de buggy te duwen!

Verder is er niet zoveel te melden. Behalve dan dat we een heerlijke zomermaand hebben gehad in november met ECHTE zomertemperaturen. Heel veel gelopen en genoten van het mooie weer.

We denken aan jullie tijdens deze koude en donkere dagen!

Tot gauw!

Vrijdag de 13e......

Bijgelovig ben ik niet maarvrijdag de 13e november 2015 zal ik mijn hele leven lang niet meer vergeten. De dag begon redelijk normaal.

Hetgeen anders was, was ik sinds een paar dagen wist dat mijn tweede broer er wel heel erg slecht aan toe was. In augustus van dit jaar was hij opgenomen in het ziekenhuis en heeft hij achtereenvolgens een teen-amputatie, een been amputatie een operatie aan zijn stuitje etc. etc. moeten doorstaan. Er kwam o.a.nog een bacterie en ontstekingen bij. Ondanks dat was op het moment dat wij naar Spanje vertrokken niet met zekerheid te voorspellen welke kant het met hem op zou gaan. Vrijdagavond kreeg ik het bericht dat hij was overleden. Na alle operaties, pijn enz. die hij heeft moeten doorstaan was ik eigenlijk een soort van opgelucht dat het voorbij was. Hij wordt donderdag aanstaande gecremeerd. Ik vind het heel erg jammer dat ik niet bij deze plechtigheid kan zijn. Maar met ons hondje van bijna 15 jaar is het zo goed al ondoenlijk om voor een paar dagen terug te gaan naar Nederland. In gedachten zijn we bij hem en bij zijn kinderen en kleinkinderen. Heel veel sterkte gewenst!

En dan was er natuurlijk nog dat vreselijke nieuws over Parijs. Waar gaat deze wereld naar toe? Afschuwelijk, te bizar voor woorden. noem het maar op. Ook daarom wordt dit een dag om nooit meer te vergeten.

Rest in peace....

De Route du Soleil en de eerste week…..

De Route du Soleil en de eerste week…..

Het is alweer 10 dagen geleden dat we ons landje hebben verlaten. Ongelooflijk wat gaat de tijd toch snel! Vrijdag zijn we vertrokken om kwart over 10 ’s morgens. Onze eerste stop was in Luxemburg waar natuurlijk de tank lekker goedkoop werd gevuld! Ghita had haar plasje gedaan en we stonden in de startblokken om weer weg te rijden toen ik in een ooghoek Louis en Thea zag. Onze Benicassim-vrienden die in Zoetermeer wonen. Ook zij waren die vrijdag vertrokken om te overwinteren in Benicassim. Dat wisten we natuurlijk wel van elkaar maar wát een toeval dat we elkaar op de valreep in Luxemburg troffen. Zij kwamen nét aan en wij wilden nét vertrekken.

De reis naar Dijon was wel een avontuur hoor! Veel capriolen op de weg gezien. Veel mensen die met hun telefoon in de handen achter het stuur zaten. Grrrrr……..Iets waar ik niet vrolijk van word! Verder had een of andere malloot de verkeerde afrit te genomen en was dus doodleuk aan een achteruitrij-actie begonnen op de Route du Soleil….. Dán weet je ff helemaal niet meer hoe je het hebt. Je schrikt je werkelijk het laplazarus.

In Dijon hadden we weer hetzelfde hotel. Ghita weet er inmiddels de weg. Lekker makkelijk, een supergrote Carrefour aan de overkant, daar kón ik zoals altijd natuurlijk niet omheen. Met een lekkere pot basilicum mosterd (voor over de zalm) en een paar flessen Cremant werd de reis de volgende dag hervat naar Narbonne.

In Narbonne hadden we óók hetzelfde hotel geboekt. Wat ons in al die jaren nog niet is gelukt lukte ons die dag wél. Een kamer aan de voorkant en op de begane grond. Ideaal voor Ghita en ideaal om alles uit de auto te halen. Letterlijk één meter van de kamerdeur vandaan. Ghita heeft gelijk de wacht kunnen houden. Zie foto…

En dan is het eindelijk zover…. De grens met Spanje is in zicht. Normaal gesproken hebben we tot en met Frankrijk minder zon en meteen over de grens met Spanje volop zon maar deze keer waren de rollen omgedraaid. Meteen na de grens kregen we bewolkt weer. Gelukkig hebben we het grotendeels droog kunnen houden. Even vóór Benicassim was er een periode met regen. Ach..dat moet kunnen, toch?

Maandag was de eerste dag… een ZONDVLOED overspoelde ons! Niet meer normaal wat is het tekeer gegaan. Ik heb filmpjes gestuurd naar een aantal vrienden in Nederland en spontaan kreeg ik allerlei filmpjes en foto’s terug van een zonovergoten Nederland met 17 graden. Het was jullie wél allemaal gegund hoor, want op dit moment, om 17.00 uur zitten wij nog steeds met de deuren open op het balkon te genieten in een temperatuur van 24 graden. (en dat is niet ín de zon gemeten!) Internet was al door Huub geregeld binnen no time, maar dat was helaas maar van korte duur. Vandaag heb ik aan een andere buurman gevraagd (via een briefje onder de deur) of wij van hem internet mochten krijgen (tegen vergoeding uiteraard). Ik heb er nog geen reactie op gekregen maar we leven dan ook wel in het land waar mañana een heel veelvuldig gebruikt woord is! Moet er weer ff aan wennen!

Welnu. Inmiddels heeft Ghita haar wasbeurt al gehad. Voor 20 euro (JAWEL…. TWINTIG!!!!) stond ik mét hond een half uur later en 20 euro lichter weer buiten. We hadden besloten haar te laten wassen. Het is zo’n belasting voor ons, zeker voor Huub’s rug om Ghita te wassen in een badkuip. De houding we dan moeten aannemen om haar in bedwang te houden geeft zelfs rugklachten aan iemand die geen rugpatiënt is. Vandaar! Dus alléén een wasbeurt en drogen kostte 20 euro! Ik ben getild. Vandaag in een andere salon gaan vragen en zij vragen 10 euro!

Ach ja….. That’s life…..

Ik ga er een eind aan breien. Jullie horen wel weer van ons!

Groetjes en deze keer kan ik inderdaad zeggen: ” Vanuit het Zonnige Zuiden”!

Pfffff........pfffff........pfffff....... nog effe !!!!

Hehe...we zijn er weer! Na 2 jaar radiostilte gaan we weer starten met onze Reismee (of liever gezegd Leefmee) site. Twee jaar geleden kwamen we tot de ontdekking dat verhalen van een paar jaar van de reissite zijn verdwenen en toen was bij mij even de zin vergaan om het blog verder te onderhouden. Inmiddels gaan we er maar van uit dat dit écht een incident is geweest en dat het niet nóg een keer gebeurt! Zonde van alle verhalen, foto's enz.

Wat is er tot op dit moment te vertellen? We gaan aanstaande vrijdag voor de ZEVENDE keer naar Benicassim. Ongelooflijk maar waar!Tegenwoordig zeggen we er wel gelijk bij "Si quiere Diós" oftewel Als God dat blieft!

Onze Ghita is ookweer van de partij met haar bijna 15 jaar! Dat is dan ook gelijk de reden waarom we de titel Reismeeeigenlijk zouden moeten veranderen in Leefmee. We zijn super blij dat ze het nog steedsredelijk goed doet voor haar leeftijd.Ze is alleen niet meer zo heel graag alleenen last but not leastheeft ze wat ouderdomskwaaltjes... maar daar heeft zij niet als enige last van! Dat is dan ook gelijk de reden waarom we niet zoveel kunnen reizen als we wel zouden willen. Daar tegenover staat dan wel weer dat we haar nog hébben en nog iedere dag van dat feit genieten!Haar buggy is inmiddels HEILIG verklaard. Kom in Godsnaam niet aan haar buggy want dan kom je écht aan Ghita! 's Avonds wil ze nergens anders meer inliggen, ze wil in de buggy! Nou...dat mag ze van ons! Ze voelt zich er prinsheerlijk in!

Voor degene die het nog niet weten...we hebben sinds vorig jaar een definitieve stek gevonden in Benicassium. Reuze blij zijn we met een mooi, opgeruimd en fris appartement, dat weliswaar een paar meter verder van de zee ligt maar dat wél een stuk mooier is! We voelen ons er helemaal thuis . Een mooie keuken (HEEL BELANGRIJK als je graag kookt),twee grote slaapkamers waarvan één ensuite, en dan nog een slaapkamer met een aparte badkamer, een woonkamer en een groot balkon. Gewoon fantastisch! Helemaal niets te klagen dus! Het staat daarbij ook nog eens 9 maanden tot onze beschikking omdat het verder niet wordt verhuurd. MAZZEL hebben noemen ze dat!

Nou... de voorbereidingen zijn al sinds een dag of 10 volop aan de gang. Ondanks het feit dat het wel makkelijker wordtmoet je aan zoveel denken! Maar...niet getreurd, we zijn er bijna.

Wij melden ons weer na aankomst, Zoals het er naar uit ziet hebben we heel mooi weer onderweg en dat scheelt alvast enorm! Een paarjaar geleden hadden we de eerste 1000 kilometer stortregen en ik kan je verzekeren dat dat heel erg vervelend rijdenis.

Welnu...tot hoors, tot gauw, en oh ja.... zouden jullie me een plezier willen doen en even bevestigen dat je deze mail hebt gekregen? Dan weet ik tenminste zeker dat je op de mailinglijst staat en dat je email adres nog klopt. Dank jullie wel!

groetjes van ons drietjes..

Huub, Irma en Ghita!

We hebben wél de zon meegebracht!

Zo... één weekje thuis hebben we er alweer opzitten!...en niemand kan klagen want we hebben wél de zon

Even een update over Ghita... We zijn afgelopen maandag gelijk met haar naar de dierenarts geweest en ze heeft artrose. Helaas! Met een lading tabletten en het verzoek haar niet te laten springen zijn we weer naar huis gegaan. Met die tabletten dát lukt nog wel maar nou moet je Ghita eens leren om niet te springen. Het is en blijft een terrier en eendondersteen! Bij de minste of geringste beweging van een hond buiten vergeet ze haar zere poot en begint ze te springen met als gevolg dat ze even later nóg erger mank loopt! Hetzelfde gebeurt als de tv aan staat. Núkom je pas tot de ontdekking hoeveel reclames er zijn met dieren! Zodra de reclame begint houden we de afstandsbediening al gereed om een andere zender op te zetten. We hebben haar sinds zaterdag ook een supplement gegeven waarmee blijkbaar goede resultaten worden bereikt.. Laten we hopen dat e.e.a. gauw aan slaat!

Welnu...dat was het weer voor deze keer. Leuk dat jullie bij ons waren!

groetjes,

Irma, Huub en Ghita!